Niks aan de hand… Of toch?

Voor mij, freelancer die toch altijd al thuis werkte, gebeurt er weinig anders dan voorheen. Ik sta op, ontbijt en ga dan werken aan Computer Creatief. In plaats van ‘s middags boodschappen doen, doen we dat nu ‘s ochtends. Net nadat de ouder-dan-wij-van-dagen boodschappen hebben gedaan gaan wij de Appie in. Dan is het nog rustig.

Na het werken aan Computer Creatief is het alweer bijna lunchtijd. Dan een dutje en misschien wat werken aan mijn Oude Schoorlse zeedijk-project. Eind van de middag nog even een wandelingetje en dan op de terugweg een haring kopen bij Kras voor bij de Duvel. Niks aan de hand eigenlijk. Zo is eigenlijk een gewone, rustige dag. Niks aan de hand. Niks anders dan anders.

Nou ja, niks… Zenuwachtig kijk ik net na tweeën op de site van de Volkskrant naar de nieuwste cijfers van de Corona-doden. Begint het al een beetje te zakken? Drukken wij de curve plat? Liggen de IC’s al vol? Hoe is het in Amsterdam? Even kijken op het live-blog van Het Parool. In de ochtend hebben we natuurlijk al onze temperatuur opgenomen en doorgegeven in de OLVG-app, samen met hoe vaak we hebben gehoest en of we neusverkouden zijn. Ik wil eigenlijk er op uit, fotograferen van die lege stad. Die Corona-blues zit in de achtergrond echter voortdurend op de loer.

Bij een goed boek, bij een goede film of serie is die blues even weg en lijkt er niks aan de hand. Maar dan is ie er weer, als je de krant bekijkt, het journaal aanzet of een foto van je kleinkinderen ziet en je weet: die zie je voorlopig alleen op een foto of een scherm. Blues… Stay away from me…

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *