Lijstjes, lijstjes en nog meer lijstjes…

Lijstjes, lijstjes, lijstjes… Ja, daar lustten we jaren geleden op het Fredlee-weblog wel pap van. Vooral van muzieklijstjes natuurlijk. Kijk nog maar eens in de archieven van dit blog, dat al zolang stil staat. Tijd voor een nieuwe impuls, te beginnen met mijn Spotify-lijst van dit jaar.

Joan Shelley

Meestal gaat het op een jaarlijstje over nieuwe muziek die je dat jaar hebt ontdekt (en daardoor het meest hebt gespeeld). Voor een deel was dat dit jaar bij mijn lijstje ook het geval. Net als vorig jaar was een van mijn veel gedraaide muziek die van Joan Shelley. Joan Shelley ken ik eigenlijk doordat Jeff Tweedy van Wilco – vorig jaar of alweer het jaar daarvoor – een album van haar produceerde. Was ik altijd een fan van Gillian Welch (maar na het concert in Paradiso kon ik haar eigenlijk niet meer draaien), de muziek van Joan Shelley vind ik echt nog veel mooier. Welch is meer een zeurpiet, Shelley is romantischer, grijpt me meer aan en haar stem is eigenlijk meer bezwerend. Haar gitarist – Nathan Salsburg – vind ik eigenlijk interessanter dan David Rawlings. Nu ja, luister zelf maar naar haar nieuwe album Like the river loves the sea.

Carson McHone

Cason McHone in de Tolhuistuin.

Terug naar het Spotify-lijstje van dit jaar. Natuurlijk was er wat nieuws te horen. Dat nieuwe album van Shelley, maar ook, zeer veel gedraaid, het 1ste album van Carson McHone, die we in de Tolhuistuin in Noord een matig bezocht concert zagen geven. Zij (de band en McHone) vonden het een rare zaal, waren stoned, moe of wat dan ook, maar toch was het een leuk concert.

Ouwe koek!

Het meest gedraaid? Ouwe koek: Bob Dylan, Tell Tale Sign, the bootleg series nr. 8. Dat dat album niet elk jaar bovenaan op mijn Spotify-lijstje staat, onbegrijpelijk. We draaiden het voor het eerst tijdens onze rit over de plains van Spain, een jaar of 6 geleden. En altijd, als we op vakantie gaan moet dat album gedraaid worden. Zoals ook afgelopen zomer tijdens onze tochten door Spanje en Portugal.

Wilco én Daddy Yankee

Het zijn outtakes van Dylan-albums. We kunnen ze inmiddels dromen. Het album staat nu ook op terwijl ik dit schrijf. Bob op zijn mooist. Dat een album uit 2008 telkens maar bij ons blijft doorklinken, zegt iets over dat album, en over ons natuurlijk. Buiten Spotify heb ik nog wel meer gedraaid overigens. Veel Wilco, The verschillende Roadcases, de live optredens van allerlei jaren en plaatsen (gekocht bij de Wilco-store). Via Google Play Music waar ik mijn complete iTunes Bibliotheek heb geupload, speel ik muziek die ik niet kan vinden op Spotify. Waarschijnlijk was Wilco ergens bovenaan gekomen bij Spotify. Doet er niet toe. Zo’n Spotify-lijst is leuk om te zien. Het zegt niet alles over wat je hebt gespeeld, maar wel veel. (Het zegt zeker niet alles. We hebben een Tiago-lijstje en daardoor scoorde Daddy Yankee met Dura ook hoog in mijn lijstje. Hee Google speel Duro van Daddy Yankee!)

Ik zeg: luister naar die Joan Shelley! Ze komt 1 juni volgend jaar naar de kleine zaal van Paradiso

2 thoughts on “Lijstjes, lijstjes en nog meer lijstjes…”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *