Lawaaiige buurt…

Ben je net met veel moeite je nestje aan het inrichten – wat toch al zo veel moeite kost met die lange takjes die de hele tijd uit je bek vallen – is wat je dacht dat een rustige buurt was, waar je in alle rust je kinderen kunt uitbroeden en opvoeden, veranderd in een lawaaiige buurt, met zandhappers, af- en aanrijdende vrachtwagens en lijken ze op het punt te staan je boom met nest in aanbouw uit te graven.
Nu de Sibbelwoningen bijna zijn klaargerenoveerd, rest nog het afgraven van de vervuilde grond van de Sibbeltuinen, de tuinen die voor de renovatie een oase van groen in de buurt waren. Uit de paar bomen die mochten blijven staan koos het eksterechtpaar de zilverberk voor ons raam om een nest te bouwen. Het nest lijkt leeg, verlaten. Pal naast de boom ligt een berg als een nieuw ontstane vulkaan. De happer moet voorzichtig zijn met de boom. Er staan rode stokjes rond de boom: daar mag maar een klein stukje worden afgegraven. Liefdevol lijkt de happer wat grond bij de boom weg te schrapen.

Vandaag – zaterdag – is het rustig. Geen geraas van de twee happers, die maar graven en verse grond storten en pletten. Geen vrachtwagens die af- en aanrijden met de vieze en schone grond. Zijn de eksters al verhuisd? Elders een nieuw nest aan het bouwen? Misschien maakte het ze niets uit en zijn ze gewoon even hun zaterdagse boodschappen doen. Wat weet ik van eksters? Misschien zien ze het graven gewoon als een natuurverschijnsel en zitten ze straks weer op het nest.

Hee! Daar zijn ze weer!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *