Gillian Welch in Paradiso (2)

Hoe lang ik al fan ben van Gillian Welch? Vanaf eind 1998? Zoiets. Ik zal net hun optreden in de kleine zaal van Paradiso hebben gemist. Optreden daarna deden ze nooit meer in Amsterdam. Een paar jaar geleden traden ze op in Oslo of Kopenhagen en overwoog ik zelfs om daar naar af te reizen. Maar gisterenavond waren ze dus eindelijk in Paradiso. Ik verheugde me enorm op het concert en was van plan om een stel mooie foto’s te gaan maken. Voor mijn plakboek, zoals Mrs.Fredlee opmerkte. Ik was er vroeg, maar voor het podium stonden al flink wat mensen. Langzaam ging ik steeds iets meer naar voren, totdat ik dacht wel een goede plek te hebben. Vlak voor het optreden begon drong er nog een fotograaf naast me, maar echt in de weg stond hij niet.
Daar stonden ze dan, mijn helden Gillian Welch en David Rawlings. Rawlings met een cowboyhoed op, waardoor ik dacht dat hij misschien kalende was en Gillian in een charmant jurkje. De fotograaf naast me ratelde met zijn camera met superdikke lens er flink op los en ik schoot mee, iets minder ratelend dan hij. Tot het moment dat Rawlings zei: kan die fotograaf met die dikke DSLR ophouden? Je camera maakt veel te veel lawaai. We gaan net een rustig liedje spelen…Mmm, mompelde de fotograaf, net nu het licht een beetje beter wordt!
Voelde ik me aangesproken? Was het tegen mij? Tijdens het rustige liedje fotografeerde ik in ieder geval niet, maar daarna, bij het volgende nummer dat veel harder was, weer wel. Rawlings werd nu echt boos. Op mij, want de fotograaf met zijn dikke camera was weg. Rawlings ging me toch niet de zaal uitzetten?
Toen ik later de zaal uitliep, zag ik bij de ingang een A4tje hangen: No Photo’s, No Video, No Flash. Niet gezien. Sorry.
En het concert? Dat was prachtig, wonderschoon. Rawlings is een fantastische gitarist. En Gillian is een zangeres die met haar bezwerende zang al lang betoverd heeft.

2 thoughts on “Gillian Welch in Paradiso (2)”

  1. Ik ontdekte haar pas afgelopen zaterdag door een recensie in de VK (en iTunes daarna natuurlijk). Grappig dat ik nu foto’s via Twitter krijg voorgeschoteld!

  2. Het publiek viel reuze mee gisteravond. Was zelfs heel fatsoenlijk voor Hollandse begrippen. Op een paar na: de schreeuwer, de fotograaf en die eikel voor me die alles op z’n klote Samsung wilde filmen (voor mijn hoofd!) Maar wat was het mooi en hoe Dave jou afblafte maar gewoon z’n geweldige solo doorspeelde. En natuurlijk de stem van Gillian. Ik heb genoten!

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *