All posts by Mrs. Fredlee

Basildon Bond


Inmiddels kan ik vrij veel op mijn computer doen dat papier bespaart. Brieven, schetsen, illustraties, verhalen: ik stuur het allemaal digitaal. Een verraderlijk gevoel want eigenlijk is er niks heerlijker dan Arches Grain Fin Aquarel papier of Basildon Bond briefpapier tussen je vingers, Quink Ink in je vulpen en een vel postzegels. Not to mention een gezonde wandeling naar de brievenbus.
De belastingdienst wil dat ondernemers dit jaar hun aangifte digitaal doen. Handig, geen papieren rompslomp meer en met één druk op de knop je gegevens in te kunnen sturen. Dus toen ik van een uitgever een e-mail kreeg met daarin de informatie hoe ik voor dit jaar het VAR-formulier digitaal bij de belastingdienst kon aanvragen, dacht ik dat dat wel een makkie zou zijn. Het formulier liet zich gewillig downloaden en ik opende het in de Adobe Reader. Ik probeerde het digitaal in te vullen. Hoe ik probeerde te klikken in de invulvakjes: niks.

Continue reading Basildon Bond

‘Pinch! Punch! First of the month!!’

How does it go?
The Rules:
• It has to be the first day of the month after dawn and before midday.
• The person(s) have to be awake.
• You can’t Pinch! Punch! the person whose already Pinched! Punched! you.
So with this in mind you pick your victim, home in and strike with a not too painful but noticeable pinch and a punch some where on their body whilst triumphantly whooping:
‘PINCH! PUNCH!!! FIRST OF THE MONTH!!!!!’
In my family the reactions when being pinched punched usually range between surprise “Shit… is it the first of the month again!” or indignation “NO! NO! Doesn’t count/ I saw you coming/it’s nearly twelve o’clock/I wasn’t awake properly/it’s too early/I don’t do pinch punch/…stupid English tradition/what’s the point/ auwwww that hurt!!!”
But ….you bet come the end of this month they’ll all be fiendishly plotting how to ‘Pinch! Punch’ ME come first of March!

Yorkshire tea and Ginger biscuits


Ik woon nu al vele jaren in Nederland en inmiddels al langer dan in Engeland.
Ik was van af de eerste dag dat ik van de night-boat afstapte in Hoek van Holland bezig met integratie. Lang voor dat het van me verwacht werd of dat de politici het noodzakelijk vonden.
1972:
‘Learn Dutch? Why? We speak English!’
‘Nederlandse geschiedenis leren? Why?It’s boring!’
‘Stemmen? Why? It’s not necessary!’
Voor mij was het een hele logisch stap om zo snel mogelijk de taal te leren, alles te weten te komen over Nederland en hier te kunnen stemmen. Om de simpele reden: te kunnen communiceren en er bij te horen.

Continue reading Yorkshire tea and Ginger biscuits