In afwachting…

Weg is ie, ons Bestronfornuis waar we net nog een een nieuw legrooster voor hadden gekocht, omdat het oude legrooster het met de reuze kalkoen afgelopen kerst had begeven. Toen een week na het nieuwe legrooster de oven voor kortsluiting begon te zorgen, hadden we echt genoeg van hem.
Een van de eerste dingen die de Fredlees samen aanschaften was deze Bestron, een groot fornuis, met vijf pitten en een reuze oven. Een juweel in onze keuken, vonden we hem. En we hebben ook lekker op, in en met hem gekookt. De kalkoenen met kerst, de shepherd’s pies, de macaroni-schotels, wokken op de vijfde grote pit, maar nu liet ie ons in de steek. Het sudderpitje ging niet meer goed aan, dat legrooster dus, de elektrische ontsteking die haperde en nu dus die kortsluiting. Tijd voor een nieuw pronkjuweel in de keuken. Vanmiddag komtie, een vierpits Smegfornuis.
Ik klopte de Bestron nog even bemoedigend op de stalen wand, toen hij op zijn zijkant in de vrachtauto verdween. ‘Succes’, mompelde ik ook nog, ‘ik hoop dat er nog veel en lekker op je gekookt wordt.’

One thought on “In afwachting…”

Leave a Reply

Your email address will not be published. Required fields are marked *