Muziek
28
sep 11
Op reis met Bob
We rijden Salamanca binnen...
We reden zo’n 3400 km met de auto door het Iberische Schiereiland. Een flinke afstand. En daar hadden we muziek bij nodig. Rijden door de Spaanse hoogvlakte onder het genot van je favoriete muziek… Wat is er lekkerder. We konden de iPod en Pad niet aansluiten, dus waren we afhankelijk van de cd’s. Wilco, Sky blue sky, die we altijd draaien als we naar Petten rijden, een live-cd van Lucinda Williams, Steve Earle met zijn Townes liedjes en Bob. Dylan dus, met Tell Tale Signs. Vooral Bob deed het erg lekker tijdens de reis. Mississippi, Most of the time, allemaal prachtige liedjes, die we meezongen, als we Bob konden verstaan.
In Portugal kreeg hij concurrentie van Paula Fernandez. Haar cd hoorden we toen we in Viana do Castelo door een winkelstraat liepen, een mooie, warme stem die uit een cd-winkel opklonk, we zagen haar aan voor Portugees, maar ze bleek achteraf uit Brazilië te komen. Deed er niet toe.
Het waren geluksmomenten. Rijden door prachtige landschappen, met mooie muziek, met je lief… Wat wil je nog meer?
Vandaag moest er in het OLVG een MRI-scan gemaakt worden. Je kunt een cd meenemen om je af te leiden tijdens de enorme herrie die die scanner maakt. Ook op deze reis door het lichaam ging Bob mee. Hij kwam nauwelijks boven de herrie uit. Maar hij leidde me wel af. Most of the time…
27
sep 11
Stumble and fall
Stumble and fall, het eerste singeltje, uit 1965. 14 was ik dus. Beat from Holland, ze klonken toen ook als een echt Nederlands beatbandje. Ik zal ze in 1965 voor het eerst gezien hebben, denk ik. Als ik google op ‘Alan Price in het Amsterdamse Bos’, waar ze in het voorprogramma speelden, om te kijken wanneer dat precies was, dan kom ik voornamelijk onszelf tegen, The Fredlees dus. Mijn google-zoektocht levert wel op dat het singeltje €250,- waard is.
Het duurde nog heel lang voordat Desolation uitkwam. Een half jaar? Een jaar? Maar als je jong bent, duurt alles toch veel langer. Nu passeert de tijd als een versnelde nutrino.
Hoe zou het met Eelco Gelling zijn? Die hoor je nergens over Cuby.
26
sep 11
Harry – Cuby – Muskee dood
Het eerste concert wat ik ooit meemaakte was een optreden van Alan Price in het Amsterdamse bos. Er was een uitgebreid voorprogramma. Allerlei 60-erjaren bandjes, waaronder Armand en Cuby and the Blizzards. De eerste keer dat ik Cuby zag.
Vrij snel daarna zag ik Cuby weer, in de kelder van het Spinoza lyceum en daarna nog vele malen.
Desolation, de eerste elpee, kwam uit in 1966. Ik was 15 en had ze toen al een flink aantal keren gezien. Ik was fan en die elpee kon me niet snel genoeg komen. Bij Kroonenberg in de Kinkerstraat zeurde ik een paar keer per week of die elpee er nu nou nog niet was… Volgens mij met het uiteindelijke gevolg dat ze een grote hoeveelheid van Desolation hebben ingeslagen, omdat ze dachten dat er enorme belangstelling voor was.
Ik heb ontzettend veel herinneringen aan Cuby and the Blizzards. Ik moet bekennen dat ik ze nadat ze uit elkaar gingen, niet goed meer heb gevolgd. Maar die tijd… Fantasio aan de Prins Hendrikkade, Paradiso, met John Mayall, op de radio tijdens de kerst toen de Blizzards samen met van Morrison speelden. Het afscheidsconcert in de VARA-studio.
En nu is Cuby, zoals ik hem maar blijf noemen, dood. Was hij nog maar ‘King of the world’, ik had hem graag nog een keer met Eelco Gelling willen zien. Goddomme, wat worden we oud.
Linda Lee's website
Panoramawarehouse
Tips&Trucs voor de dslr