Terwijl de gure oostenwind de sprietige takken van de berk opwaait, zingt Dylan al de hele middag op de speakers zijn hele reportoire. Nu, op dit moment, speelt het trage, stonede Royal Albert Hall concert uit 1966, met Dylan alleen op gitaar, bezwerend Visions of Johanna of Mr. Tambourineman zingend. Ook toen we even de kou ingingen om boodschappen ons warme hol binnen te slepen, bleef Dylan rustig doorgaan.
Ik zette Dylan aan vanwege het prachtige boek Man uit de verte, de helden van van Martin Bril, waarin stukken en stukjes verzameld zijn die hij over popmuziek heeft geschreven. Muziek van Hank Williams, Elvis, via Bob Dylan, Steve Earle en Creedence naar onder andere Marvin Gaye. Vooral de stuk of vijf stukken die aan Dylan zijn besteed, deden mij in de iTunes-collectie naar Dylan grijpen. Wat het lezen van dit boek vooral met je doet, is ontzettend veel zin krijgen in muziek, in de muziek die Bril zo aanstekelijk beschrijft.
Als Dylan klaar is met de 543 liedjes die in mijn iTunes-bibliotheek staan, dan beginnen we aan Steve Earle, ook een favoriet van Bril.
Lees dat boek: Man uit de verte, de helden van Martin Bril