Mannen met pannen

Mannen met pannen — Geen reaktie
20
jun 11

Spaghetti alla puttanesca

Een all time favorite van de Fredlees: spaghetti alla puttanesca, met een fijngesneden pepertje, ansjovis en knoflook, de basis ingrediënten. En tomaten en zwarte olijven natuurlijk. Het recept volgt later wel in de serie mannen met pannen.

Mannen met pannen — 1 Reaktie
18
jun 11

Bouillon trekken…

Bouillon treken, met schenkel met been, selderie, wortel, ui en prei. Als alles in de pan is, staart het been me aan vanaf de bodem. Eenmaal aan de kook komt de schenkel naar boven drijven in de pan, als een soort bruin monster dat uit de zee opduikt…

Mannen met pannen — 3 Reakties
16
jun 11

Opa Soepie

Al in mijn vroegste jeugd – wat ik me kan herinneren in ieder geval – aten we zaterdags soep. Het repertoire in huize Frederiks bestond uit drie soorten: vermicelli-, groenten- en tomatensoep, die afwisselend werden gemaakt. Het waren natuurlijk geen soepen uit blik of pakje, het waren, om een moderne veel misbruikte term te gebruiken, ambachtelijk gemaakte soepen. Ambachtelijk betekent bouillon trekken, soepballetje draaien en daar dan groenten of tomaten in verwerken.
Basis is natuurlijk een goede bouillon. Wie maakt dat nog? Alleen als je veel tijd hebt doe je dat op die manier. Met poulet ofwel soepvlees, en een knoest, mergpijpje of stuk schenkel en een ui, een winterwortel, een preitje, wat selderie, een laurierblaadje. En dan zo’n vier uur of langer zachtjes trekken. Misschien dat we het daarom vaak op zaterdagavond aten: dan had de bouillon de hele dag kunnen trekken. Maar nu kan het ook. Je maakt als je tijd hebt een grote hoeveelheid en vriest daarvan een deel in. Verder lezen →

Mannen met pannen — 7 Reakties
14
jun 11

Mannen met pannen (1)

In de New York Times las ik laatst een bespreking van het boekje Man with a pan, over mannen die thuis koken, voor zichzelf of voor hun vrouw en kinderen. Een fascinerend boekje, leek me, met leuke illustraties. Ik kocht het na het lezen van de bespreking meteen, voor op de Kindle. Het boekje bevat verhalen van en over mannen die koken en dan hebben we het niet over chefs die een restaurant drijven, het betreft mannen die andere bezigheden hebben dan de hele dag koken. Die mannen vertellen onder andere waarom ze zijn gaan koken, waar of hoe ze het hebben geleerd en ze geven recepten, veelal hun favoriete recepten. In al die verhalen is er dus wel een reden waarom ze zijn gaan koken. Omdat they love to cook bijvoorbeeld, of omdat hun vrouw werkt, ze het niet leuk vindt, of omdat hun vader ook altijd/soms kookte.
Het boekje zette me aan het denken. Ik kook – net als die mannen uit dit boekje – meestal de avondmaaltijd en regelmatig een warme brunch met omeletten. Ik kook al mijn hele – bewuste – leven, toen ik het huis uitging om te studeren in ieder geval zeker al. Kookte ik thuis? Ik heb eigenlijk geen idee. Vroeger – in de jaren vijftig – toen ik nog klein was, kookte mijn moeder. Toen dat niet meer ging, kookte mijn vader. Wat we in die jaren vijftig en zestig thuis aten? Ik weet het niet echt goed meer, in ieder geval gewone Hollandse kost als stamppotten, hachee of bruine bonensoep. En allerlei andere soepen. Bietenstamppot met een lekkerbekje van de visboer. Urenlang gestoofd draadjesvlees. Verder lezen →