Op weg naar Los Angeles. Op het privéschermpje in het vliegtuig zie ik weer hoe hard we gaan. Dik 900 km per uur, en de hoogte is bijna 11 km. Soms staat de altitude, de hoogte waarop we vliegen op het scherm ineens op 0 meter. Dat is niet erg hoog. Maar gelukkig is het daarna weer 10 of 11 km. Langaam maar zeker gaan we richting L.A., lalaland. Ik mis op het scherm de geheimzinnige namen die ik op andere vliegreizen zag, Saskatchwen, Saskatoon, Lake manitoba, ik heb ze niet meer in mijn hoofd zitten en hoopte vandaag ververst te worden. Alle vreemde steden in Canada eigenlijk komen niet langs.
Maar eenmaal boven het luchtruim van Amerika aangekomen komen ze : Steinbach, Fargo, Duluth (kwam daar Bob niet vandaan?). Ik zie Cheyenne liggen, Sioux Falls, Cedar rapid, stadjes met namen als Dupree en Isabel, schuin vliegen we langs Deadmans Corner, links langs Provo.
En dan in een rechte lijn over Las Vegas heen. Ik zie in de verte Santa Barbara liggen en dan strijken we neer in Los Angeles.