Category Archives: Algemeen

Van Getxo via Zarautz naar Bayonne – dag 19

En toen hadden we ineens het gevoel dat we echt op de terugweg naar huis waren. Nog een laatste stop, in Bayonne, waar de vakantie zo’n beetje begonnen was. Weer een ritje van twee uur, dus waarom zouden we halverwege niet even kijken in Zarautz, waar we vijf jaar geleden onze laatste dag hadden doorgebracht?

In Zarautz maakten we vijf jaar geleden een Baskisch feest mee. We hadden toen een hotel en we maakten het mee vanaf de middag tot aan de nacht waarin we verbaasd rondliepen, voor ons gevoel redelijk nuchter tussen weggeworpen flessen, dronkelappen, kortom het was feest geweest.
Nu kwamen we omstreeks 2 uur aan in Zarautz en verdomd! het was weer feest. We konden een parkeerplaats wel vergeten. We reden rond, dwars door het stadje, er weer uit, omkeren en uiteindelijk vonden we toch nog een plekje (waar we, toen we na een paar uur terugkwamen een bon op de ruit vonden).  Hoe het feest in Zarautz was? Kijk maar naar de foto’s, we vonden het soms iets hebben van Jeroen Bosch.
Uiteindelijk waren we blij dat we verder konden, naar Bayonne, een beetje op weg naar huis.

Van Getxo naar Bilbao en terug – dag 18

We keken uit het raam van Hotel Neguri. Er liepen wat mensen met paraplu’s. Regen! De ideale dag voor een bezoek aan een museum. En zo hard regende het niet. Daar hadden we trouwens ook niets voor bij ons.

We hadden de dag ervoor even gekeken waar Metro Neguri precies was en we hadden gezien dat er een man achter een raam zat. Voor de kaartjes natuurlijk! Maar nee, we moesten van hem kaartjes kopen in de automaat. Dat lukte wonderbaarlijk goed en de automaat spuugde de kaartjes uit. Wij staken onze kaartjes in de automaat bij de ingangspoortjes, maar ze werden onmiddellijk terug gespuugd. De poortjes gingen niet open. De man van de metro begon achter zijn raam gebaren te maken, waar we glazig naar keken. Wat bedoelde hij? We liepen weer naar het kaartverkoopapparaat en terug naar de poortjes en de man achter zijn glazen raam maakte steeds draaiende gebaren. We deden de kaartjes er nog een keer in, maar niks. Hij begon hard door raam te roepen en nog meer te wijzen. Flecha, Flecha hoorden we. Flecha? Pijl! Ah, de pijltjes op de kaartjes: twee minuscule rode pijltjes op de achterkant van de kaartjes me daarop de reclame van de Kutxabank. Die pijltjes moesten natuurlijk eerst ingevoerd worden. Eureka!
De metro voerde ons door de voorsteden en stadjes van Bilbao. Of was het al Bilbao zelf? Deze voorstadjes zagen er niet vrolijk uit. Het kon natuurlijk ook liggen aan het grijze wolkendek, waar een beetje motregen uit viel. We waren gewend aan de heldere  brandende zon, die alles vrolijk en helder maakt. Hier werd alles grijs geschilderd!

Guggenheim

Het museum Guggenheim was alles wat je van een mooi, modern museum kan verwachten. Een architectonisch prachtig gebouw. Twee tentoonstellingen naast de vaste collectie: L’école de Paris en Andy Warhol Shadows. Met mijn camera mocht ik binnen geen foto’s maken, dus die bleef in de rugzak in de vestiaire. Een schitterend museum, met een prachtige vaste collectie en de ‘losse’ tentoonstellingen waren ook niet mis.
Toen we teruggingen naar Getxo stapten we drie haltes eerder uit om de Pont Biscaye te gaan zien. Een prachtige zweefbrug voor auto’s en voetgangers, die tussen de twee oevers van Portugalete en Las Arenas heenzweeft.
‘s Avonds aten we voor de tweede keer bij Itsasazoka, nog een keer verse inktvis voor het te laat was en mosseltjes. Morgen naar Bayonne, onze een na laatste stop voor Bordeaux.

Riet Sanders

LG-H815
LG-H815

Marietje Sanders – Riet Frederiks-Sanders, mijn moeder – zou vandaag honderd jaar geworden zijn. Ze is er al lang niet meer, maar in mijn hoofd natuurlijk wel. Hier is ze een klein meisje, wat ouder dan Tiago nu is. De hele wereld ligt voor haar. Leeuwenberg Zonen IJzerhandel waar ze op de administratie zou gaan werken, de tweede wereldoorlog, die zijn sporen bij haar achterliet, Jan Frederiks haar man, Ton, Hans en Rob haar zonen.
Nu speelt het vioolconcert van Mendelssohn, de plaat die we thuis hadden en die ik heb meegenomen en die haar plaat was. Dat was wat ze mooi vond. Mijn moeder.