
Op de achtergrond het huisje, op de voorgrond Ton aan het badmintonnen.
Jaren achtereen ging de familie Frederiks op vakantie naar Laren. Of dat vakantiehuisje daadwerkelijk in Laren stond of in Eemnes, dat weet ik niet, het terreintje waarop die huisjes stonden, bevond zich in ieder geval tegenover de Hotel de Witte Bergen, in een tijd dat je daar de de snelweg nog gewoon kon oversteken.
Toen was er achter het huisje, dat we huurden van een collega van mijn vader, een boomkwekerij en door een gat in de struiken konden we daar heerlijk rustig zitten en eh ravotten, wat we als kleine jongetjes natuurlijk volop deden.

Nu zit er een golfclub op de plaats van de kwekerij. Maar toen zaten we daar volledig ongestoord. Ook de boomkweker kwam niet vragen of we daar wilden opdonderen.

Vader Jan aan het lezen en moeder Riet in slaap, achter het huisje in de kwekerij.
Vanuit GoogleMaps ziet het er van boven zo uit:

Het huisje dat wij huurden zit ergens onder de bomen, bij het rode cirkeltje.

Voor het huisje van Olvers of Olfers de collega van mijn vader. Links min moeder, midden meneer Olvers, rechts Ria Goossens, en vóór van links naar rechts: Rob, Ton en Hans

De eigenaresse van het terrein had veel kippen.

Mijn vader voert een kuiken...

In de boomkwekerij.

Mijn moeder.
Tags: Badminton, Eemnes, Laren, Ton
Geplaatst op dinsdag 9 augustus 2011 om 12:46 in Ouwe koek/Stale biscuits.
U kunt een reaktie plaatsen, of een trackback instellen.
Mooie herinneringen aan die vakanties. Het was Eemnes. Het huisje dat we huurden lag naast de woning van een kunstschilder en zijn vrouw. Daar waren die kippen van. We mochten daar water pompen. Op een van de foto’s is de ketel naast de voordeur te zien, die we daarmee vulden. Dat ‘oma’tje’ controleerde ook altijd de cantharellen die we vonden in de boomkwekerij op giftige exemplaren. Ze waren altijd goed, als dank kreeg ze een deel van de oogst. Haar man was Matthijs Hage:
http://www.devalk.com/kunstenaars/hage/hage.html
Zij heeft er tot 1975 nog gewoond. Nu is alles afgebroken.
Mooie foto’s. Zo leuk om de drie broers als kleine jongetjes te zien met jullie ma en pa. Ik had ze graag ook gekend…
Hallo, mijn naam is Willem. Ik ben de kleinzoon van opa en oma Hage. Ik ben wel inmiddels 68 maar heb wel hele goeie jeugd tijd daar doorgebracht, vele uren bij mijn groot ouders. Onder andere mijn beste herinneringen zijn van daar. Ik kan me voorstellen hoe jullie voelden daar. Geen elektriciteit, geen stromend water, alleen een handpomp, pikdonker snachts. Alleen olie lampen. En dan de kippen die zomers binnen liepen, soms wat schapen en geiten. De wc was een plee. groeten Willem van S.
Dit is mijn email