Opa Soepie

Al in mijn vroegste jeugd – wat ik me kan herinneren in ieder geval – aten we zaterdags soep. Het repertoire in huize Frederiks bestond uit drie soorten: vermicelli-, groenten- en tomatensoep, die afwisselend werden gemaakt. Het waren natuurlijk geen soepen uit blik of pakje, het waren, om een moderne veel misbruikte term te gebruiken, ambachtelijk gemaakte soepen. Ambachtelijk betekent bouillon trekken, soepballetje draaien en daar dan groenten of tomaten in verwerken.
Basis is natuurlijk een goede bouillon. Wie maakt dat nog? Alleen als je veel tijd hebt doe je dat op die manier. Met poulet ofwel soepvlees, en een knoest, mergpijpje of stuk schenkel en een ui, een winterwortel, een preitje, wat selderie, een laurierblaadje. En dan zo’n vier uur of langer zachtjes trekken. Misschien dat we het daarom vaak op zaterdagavond aten: dan had de bouillon de hele dag kunnen trekken. Maar nu kan het ook. Je maakt als je tijd hebt een grote hoeveelheid en vriest daarvan een deel in.
Voor het maken van een beetje behoorlijk pan tomatensoep heb je een flinke hoeveelheid tomaten nodig. Bijvoorbeeld anderhalf tot twee kilo tomaten. Die moet je dan natuurlijk op de markt kopen. In de supermarkt heb je alleen toptomaten, voor topprijzen. Je moet eigenlijk soeptomaten hebben. Tomaten die nét niet zijn doorgedraaid, die al een beetje zacht aan het worden zijn, en die de man of vrouw achter de kraam op de markt je aanbiedt voor een spotprijsje. Zo ging het althans vroeger op de Ten Katemarkt bij ons om de hoek. Kom daar maar eens om bij een supermarkt. Misschien is het nog steeds wel zo op de markt. Hoewel de hoeveelheid groentekramen steeds minder lijkt te worden. Er staan in ieder geval geen groentemannen meer waar je een bordje door hem samengestelde soepgroenten kan kopen. Op zo’n bordje waren wat wortels, een prei, selderieblad en knol, peterselie, en nog zo wat bij elkaar verzameld en die kocht je dan als soepgroente. Zelf schoonmaken en vers in de soep. Als je dat zelf moet samenstellen heb je van alles teveel, teveel wortels, teveel selderie enzovoort. Dus koop je, door AH of wie dan ook samengesteld, pakjes gesneden soepgroente. Mopper, mopper…
Nu ja, de basis van soep is bouillon, laten we die eerst maar eens gaan maken. Dan zijn we in ieder geval klaar als er vermicellisoep gemaakt moet worden. Met een beetje googlen vond ik in ieder geval dit recept voor bouillon. Veel duidelijkere uitleg heb je niet nodig.

Waarom heet dit stukje Opa Soepie, vraagt u zich misschien af? Mijn vader en moeder werden door mijn kinderen opa en oma Soepie genoemd, omdat we, als we daar in het weekend op bezoek gingen, steevast soep te eten kregen.

Tags: , , , , , , , ,

3 Reakties

  1. De muizen zijn zeker voor de non-vegetarians onder ons?
    Ben benieuwd wat de ‘adverts’ hier van vinden!

  2. Die bouillon is om de dooie dood niet vegetarisch: als je het goed doet zitten er koeienbotten in, soepvlees, een mergpijpje… Dan kunnen er ook wel een paar muizen bij!

  3. Je kunt gedachten lezen. Ik zat net te denken aan die soep bij ons thuis die je zo uitgebreid beschreven hebt. Die was lekker en dat vonden onze kinderen ook. Wij hebben de hoge soeppan nog en gebruiken hem nog steeds om bouillon te trekken.
    Dat vlees van de schenkel gooien we weg (maar dat gebeurde vroeger niet, oorlog meegemaakt). Ik herinner me ook nog dat mijn vader precies wist hoeveel soepballetjes er in de soep gegaan waren, hij telde ze altijd tijdens het draaien.
    Dat van die muizen kan ik me niet meer herinneren…

Reageer